امروز تولد نازنینه .

باز بیخوابی ها امونم ُ بریده 

دیگه نتونسم تو آشپزخونه سرپا وایسم 

گفتم یه خورده خستگی در کنم ... ظهر مهمون دارم .

اینجا تولد گرفتن چه راحته ... اصرارم بیفایده است ،

نازنین میخواد تی شرت بپوشه و ساق شلواری ... میگم پس سرافون خوشکلت چی ؟

میگه نمیخوامش ... شانس آوردم نخواست خیلی اَ لَ مُد باشه ،

ننشست ساق شلواریشو سولاخ سولاخ نکرد .

دیگه شرایطه دیگه ... عوض شده .

پارسال که یه خورده کارمون گیر کرده بود ، کار اقامت مون ، بیهوا برگشت گفت :

میشه منو به یه خونواده آلمانی بسپرین ؟ دیگه نمیخوام برگردم مدرسه های ایران.

خیلی حرفش سنگین بود . ولی واقعیت بود. مدرسه ای که بتونه یک هفته تعطیلات

بهاری، بچه رو بکشه سمت خودش ، آدمُ بی پدر مادرم میکنه .

اونم برای دختری که از معلم مهربون کلاس اولش وقتی تهران بودیم شاکی بود

چون که خانوم معلم همکلاسی شو برای تنبیه ،گوشه کلاس وایسونده بود . و نازنین

از این که اون همون گوشه ایه که سطل زباله هم همون جاست رنج می برد و از معلم

بدش اومده بود. 

وقتی با یه قابلمه آش رشته رفتم که خانوم معلم رو برسونم تا در خونه اش و 

کم کم تفاوت نازنین رو با باقی بچه ها بگم ، انتظار داشتم انرژی بیشتری صرف کنم

تا خانوم معلم متوجه بشه . ولی شکر خدا معلم بسیار فهیمی بود و 43 تا شاگرد 

سالیانه نتونسته بود عشق معلمی رو ازش بگیره . بدون آش رشته هم کارم راه 

می افتاد . ولی معلم کلاس دوم رو نمیشد با یک گالن عسلم قورت داد .

و کلاس سوم ...و اینجا که وقتی از معلم به خاطر زحماتش تشکر کردم خانوم معلم

داشت بال در می اورد و دوستم گفت اینها عادت ندارند از اولیا تشکر بشنوند تو هم زیاد 

تشکر نکن . وظیفه شونه !

خب این همه تفاوت دیگه برای آدم دین و ایمون نمیذاره چه برسه به پدر مادر.

من بچه مو درک می کنم . برای همین اون روز بهش گفتم : یه کار ساده ای هم

میتونی بکنی .. مثلن وقتی کتک میخوری یا دعوات میکنم می تونی با صدای بلند

گریه کنی ، بعد میان تو رو از من میگیرن ، می برن میدن به یه مامان بهتر ...

بچه ام شاخ در آورد ، ولی فهمید چه گندی زده وخیلی سعی کرد بی رحمی شو جبران

کنه منم بیشتر از یکی دوبار به روش نیاوردم

ولی تو دلم گفتم : نازنینی که یه روزی ریاضیدان بزرگی میشی!!

تو به ژن اعتقاد داری مادر ؟

من به مغیّر الژن هم اعتقاد دارم ... اگر نکنم با تو آن که باید و شاید ، من نیستم !

بازم تو دلم گفتم : ابله مادری که دل ببنده به المال و البنون و همزمان دست و پای !

و اما امروز باید همه تلاشمو بکنم ... وکیل حقوقی مون برای مشکلمون راه حل

های خوبی پیدا کرده  ولی مستلزم اینه که با برنامه ریزی بهتر و بیشتر برم دنبال

آینده بچه هام . تا دیگه بچه ام مادر دیگه ای  رو حتا برای کسری از ثانیه به من ترجیح نده .

نازنین پرستو  برای تولدش نوشته

من هم براش هدیه نوشتم  ... ادامه مطلب هدیه نوشته کادوی بیست سالگیشه .

.....

برم به فردای بچه هام برسم

                                                                                                bis bald

                                                                                               Tscüüüüs